Witte travertijn tafel

Doorgesneden en gebruikt als lage middentafel, is dit het stuk dat in het midden van een zitgroep staat in plaats van tegen een muur. Daarom wordt het blad vanuit een neerwaartse hoek over het hele vlak gelezen in plaats van langs één rand.

Het blad van 1200 x 700 mm zit op een dubbeldeksbasis met U-boog, zodat de basis vanaf elke stoel in de groep als een boog wordt gelezen en het tweede dek het blad over de hele lengte ondersteunt in plaats van het blad van 1200 mm alleen door zijn eigen rand te laten dragen. De figuur is dwars doorgesneden en de holtes zijn opgevuld: door dwars doorsnijden wordt het beddengoed met de voorkant omhoog getild, zodat de figuur het volledige gezicht draagt, en door het vullen worden de zakken gesloten, zodat een lage tafel geen open leegte vormt, precies waar een glas wordt neergezet of er gemorst wordt. Met een afmeting van 1200 x 700 mm is hij zo groot dat hij van alle vier de zijden bereikbaar is voor een grote zitgroep, en niet om vanuit één zitgroep te zitten.

Bij een eettafel wordt het blad gelezen vanuit een zittend oog in plaats van van bovenaf, zodat de snede de lengte van de tafel volgt: de aderuitgesneden banden lopen mee met de zitplaatsen, en de figuur houdt zich vast van het ene uiteinde van het aanrecht naar het andere in plaats van midden op de tafel van richting te veranderen. De bladen worden tussen 1800 en 2400 mm gesneden en geplaatst op basis van de kamer en het aantal afdekkingen in plaats van op basis van de standaardlengte. Daarom zijn in de eetkamer van een villa en de eetkamer van een appartement verschillende tafels uit dezelfde steen genomen.

Het onderstel is een voetstuk of een dubbele plint, en de twee figuren die bepalen of de tafel werkt, zijn de overhang aan elk uiteinde, waar de knieën vrij moeten zijn en hoeveel blad er buiten het onderstel niet wordt ondersteund. De basisvoetafdruk wordt daarom vóór het zagen vergeleken met de overspanning, en het is de basispositie die wordt getekend, niet alleen de bovenmaat.

Een blad met open vide heeft een andere specificatie dan de twee hierboven: hier zijn de gaten het figuur, dus het hoort thuis waar het oppervlak door een kamer wordt gelezen in plaats van dat er aan wordt gewerkt - hotellobby's, lounges, entreehallen en parkpaviljoens, of de gastenkant van een thuisbar in plaats van de werkkant.

De voorwaarde staat vermeld bij de specificatie: een gevuld gezicht wordt afgeveegd, een open gezicht wordt schoongemaakt met een zachte borstel of een stofzuiger, en een gemorst drankje kan ergens heen zodra het landt, dus wordt er een open bovenkant geplaatst waar niets overheen wordt geserveerd. Wat het open gezicht koopt, is diepte, omdat op staande afstand de holtes als schaduw lezen en de beddengoedfiguur er van achteren doorheen leest, zodat een gast de steen ontmoet voordat hij het stuk bereikt. Plaats hetzelfde blad achter een werkbalk en het cijfer dat het specificeren waard maakte, wordt een onderhoudsitem.